Εαν δεν θελει..........
Συντονιστές: Συνδιαχειριστές, Υπερσυντονιστές, Συντονιστές
Εαν δεν θελει..........
http://www.alert51.info/2017/03/blog-po ... m=facebook Γινοντε και τετοια
Re: ΕΑΝ δεν θελει..........
Προσωπικα, δεν πιστευω τιποτε απο ολα αυτα, μου ειναι πολυ δυσκολο να δεχθω ολες αυτες τις ιστοριες, περι πνευματων, διαβασμενων,καταραμενων θυσαυρων κοκ.
Ασχολουμε αρκετα χρονια και ποτε μα ποτε δε μου ετυχε κατι το οποιο να μην ειχε εξηγηση λογικη, ακομα και μερα ή νυχτα τις οποιες
ειμουν μονος στο πουθενα και ψαχνοντας.
Εχω ακουσει ανθρωπους να εξιστορουν τετοια βιωματα με τετοια λογια και με τα ματια βουρκωμενα, να σε κανουν να αναρωτιεσαι... τι εγινε ρε πουστη μου τωρα??.. ειναι δυνατον??.. γινονται αυτα τα πραγματα??.. κι ομως γινονται!.
Γινονται στο μυαλο καποιου που αποτελει συγκεκριμενη σκεψη με αναλογα πιστευω στο υπερφυσικο, σε ανωτερες δυναμεις κτλ.
Η αποψη μου για τετοιου ειδους καταστασεις λοιπον δε θα μπορουσε να ειναι αλλη, απ το οτι... ο καθενας βλεπει και θα δει συμφωνα
με τη δικη του σκεψη και πιστευω και θα πορευθει με αυτο μεχρι τελους!... καλως ή κακως!
Ασχολουμε αρκετα χρονια και ποτε μα ποτε δε μου ετυχε κατι το οποιο να μην ειχε εξηγηση λογικη, ακομα και μερα ή νυχτα τις οποιες
ειμουν μονος στο πουθενα και ψαχνοντας.
Εχω ακουσει ανθρωπους να εξιστορουν τετοια βιωματα με τετοια λογια και με τα ματια βουρκωμενα, να σε κανουν να αναρωτιεσαι... τι εγινε ρε πουστη μου τωρα??.. ειναι δυνατον??.. γινονται αυτα τα πραγματα??.. κι ομως γινονται!.
Γινονται στο μυαλο καποιου που αποτελει συγκεκριμενη σκεψη με αναλογα πιστευω στο υπερφυσικο, σε ανωτερες δυναμεις κτλ.
Η αποψη μου για τετοιου ειδους καταστασεις λοιπον δε θα μπορουσε να ειναι αλλη, απ το οτι... ο καθενας βλεπει και θα δει συμφωνα
με τη δικη του σκεψη και πιστευω και θα πορευθει με αυτο μεχρι τελους!... καλως ή κακως!
PS
Re: ΕΑΝ δεν θελει..........
Σχετικα με το θεμα ξεκηνα καπως σαν παραμυθι και παραπληροφορηση .
Χρηματα που μπηκαν σε υπαρχον κρυπτες ναων ,δυσκολα περνονται.
Αυτοι που τα βαλαν τα βαλαν με σκοπο να μην βγουν,δεν μηλαω μονο για παλιες εποχες και για ανταρτικα.
ο καθε Αγιος η Αγια η και η Παναγια μας τα εχει για εκει που θα θελουν να τα δωσουν.
Φανταζει παραξενω αλλα ετσι ειναι,οποιος κανει του κεφαλιου του θα το πληρωσει αργα η γρηγορα.
Επισης θα σταθω σε δυο μελη που αναφεραν τα εξης.
Ο ανδρονικος που ανεφερε αρκετες φορες για το αδικοχαμενο αιμα ,δηλαδη εκει που τα βαλαν
και καθαρισαν οσοι ηταν εκει και εμεινε μονο ενας,και μπορει στο τελος να σκωτοθηκε και αυτος.
επισης και στον pannas που εχει αναφερθη αρκετες φορες αν δεν γραφει το ονομα σου δεν εχει λιλι καμια φορα.
Ο καιρος θα συνεχιζη με κακοκαιρια χρονος υπαρχη μελετηστε το.
Χρηματα που μπηκαν σε υπαρχον κρυπτες ναων ,δυσκολα περνονται.
Αυτοι που τα βαλαν τα βαλαν με σκοπο να μην βγουν,δεν μηλαω μονο για παλιες εποχες και για ανταρτικα.
ο καθε Αγιος η Αγια η και η Παναγια μας τα εχει για εκει που θα θελουν να τα δωσουν.
Φανταζει παραξενω αλλα ετσι ειναι,οποιος κανει του κεφαλιου του θα το πληρωσει αργα η γρηγορα.
Επισης θα σταθω σε δυο μελη που αναφεραν τα εξης.
Ο ανδρονικος που ανεφερε αρκετες φορες για το αδικοχαμενο αιμα ,δηλαδη εκει που τα βαλαν
και καθαρισαν οσοι ηταν εκει και εμεινε μονο ενας,και μπορει στο τελος να σκωτοθηκε και αυτος.
επισης και στον pannas που εχει αναφερθη αρκετες φορες αν δεν γραφει το ονομα σου δεν εχει λιλι καμια φορα.
Ο καιρος θα συνεχιζη με κακοκαιρια χρονος υπαρχη μελετηστε το.
Re: ΕΑΝ δεν θελει..........
stampa έγραψε:Προσωπικα, δεν πιστευω τιποτε απο ολα αυτα, μου ειναι πολυ δυσκολο να δεχθω ολες αυτες τις ιστοριες, περι πνευματων, διαβασμενων,καταραμενων θυσαυρων κοκ.
Ασχολουμε αρκετα χρονια και ποτε μα ποτε δε μου ετυχε κατι το οποιο να μην ειχε εξηγηση λογικη, ακομα και μερα ή νυχτα τις οποιες
ειμουν μονος στο πουθενα και ψαχνοντας.
Εχω ακουσει ανθρωπους να εξιστορουν τετοια βιωματα με τετοια λογια και με τα ματια βουρκωμενα, να σε κανουν να αναρωτιεσαι... τι εγινε ρε πουστη μου τωρα??.. ειναι δυνατον??.. γινονται αυτα τα πραγματα??.. κι ομως γινονται!.
Γινονται στο μυαλο καποιου που αποτελει συγκεκριμενη σκεψη με αναλογα πιστευω στο υπερφυσικο, σε ανωτερες δυναμεις κτλ.
Η αποψη μου για τετοιου ειδους καταστασεις λοιπον δε θα μπορουσε να ειναι αλλη, απ το οτι... ο καθενας βλεπει και θα δει συμφωνα
με τη δικη του σκεψη και πιστευω και θα πορευθει με αυτο μεχρι τελους!... καλως ή κακως!
Έτσι ακριβώς είναι φίλε μου,όπως τα λες...
Όλα αυτά τα "υπερφυσικά" τα δημιουργούν,σε κάποια άτομα,το μυαλό και ο φόβος ...
Έχω περπατήσει ατέλειωτες ώρες μόνος τη νύχτα στα βουνά,σε σημεία που κάποιοι φοβούνται να περάσουν από εκεί τη μέρα ...και δεν έχω δει πουθενά κάτι το εξωπραγματικό ή κάτι το αφύσικο που να μπόρεσε να με τρομάξει...
-
- Δημοσιεύσεις: 431
- Εγγραφή: 25 Φεβ 2009, 14:10
- Τοποθεσία: περιοχη θεσσαλονικης
Re: ΕΑΝ δεν θελει..........
το θεμα ειναι περιπλοκο.Εχει να κανει με τη θέληση και τη δικαοσύνη του Θεου.
Αλλες κρυψεις εγιναν για εθνικους σκοπους,αλλες για προσωπικούς .
το προϊόν μιας αποκρυψης δεν ειναι απαραίτητα χρυσος ή χρημα μπορεί να ειναι έργα τέχνης και βιβλία.
παραδειγμα εαν βρεθει το ημερολογιο του Μ Αλεξάνδρου ,ποσο μπορει να αποτιμιθεί σε χρυσό?
Αλλο παραδειγμα .Μια παρεα ληστών κρυβουν τα αιματοβαμένα χρυσά και κάποιος απο αυτους τους σκοτώνει και τους θαβει μαζι με το χρυσό ,ειναι το ίδιο που κάποιος
εκρυψε της οικονομίες του για να αποφύγει λεηλασία ?
Εάν καποιος θελει να γινει κινηγός θησαυρών ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΛΑΒΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΥΠΟΨΙΝ ΤΟΥ.
Γιατί αν τυχη και πέσει σε θησαυρό μπορει να ειναι καταρα γιαυτόν και τους γυρο του.
Αλλες κρυψεις εγιναν για εθνικους σκοπους,αλλες για προσωπικούς .
το προϊόν μιας αποκρυψης δεν ειναι απαραίτητα χρυσος ή χρημα μπορεί να ειναι έργα τέχνης και βιβλία.
παραδειγμα εαν βρεθει το ημερολογιο του Μ Αλεξάνδρου ,ποσο μπορει να αποτιμιθεί σε χρυσό?
Αλλο παραδειγμα .Μια παρεα ληστών κρυβουν τα αιματοβαμένα χρυσά και κάποιος απο αυτους τους σκοτώνει και τους θαβει μαζι με το χρυσό ,ειναι το ίδιο που κάποιος
εκρυψε της οικονομίες του για να αποφύγει λεηλασία ?
Εάν καποιος θελει να γινει κινηγός θησαυρών ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΛΑΒΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΥΠΟΨΙΝ ΤΟΥ.
Γιατί αν τυχη και πέσει σε θησαυρό μπορει να ειναι καταρα γιαυτόν και τους γυρο του.
πρώτα η πίστη,μετά η πατρίδα,μετά η οικογένεια,μετά οι φίλοι,μετά η ανθρωπότητα.
Re: Εαν δεν θελει..........
Πραγματι ο χρυσοθηρας που περιγραφει αυτα τα πραγματα φαινεται οτι ειναι βαθυς γνωστης των μυστηριων ...αλλα πρεπει να αναγνωρισουμε οτι δεν θελει να παθει κανενα κακο και το κρατος δηλ εμεις
μπορουσε να συμβει και αυτο την στιγμη που καποια αδεια θα εβγαζε....
Ενω αυτος θα επαιρνε καθαρα λεφτα σαν ευρετρα εμεις θα την πατουσαμε
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Ενω αυτος θα επαιρνε καθαρα λεφτα σαν ευρετρα εμεις θα την πατουσαμε
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
Τα λεφτα πανε στα λεφτα..
-
- Δημοσιεύσεις: 431
- Εγγραφή: 25 Φεβ 2009, 14:10
- Τοποθεσία: περιοχη θεσσαλονικης
Re: Εαν δεν θελει..........
dempreli
αυτός που πληρώνει για την ανασκαφή ,αυτός ειναι και ο υπόλογος εαν τα χρυσά αιματοβαμενα.
Στο χώρο υπαρχουν τα πνευματα των ανθρώπων που θανατώθηκαν και ζητουν εκδίκηση.Ζουν σε ποντικια σε φιδια σε καρακάξες και επιρεάζουν τη βούληση <σκεψη>με αποτελεσμα να μαλώνουν στη μοιρασιά και να καρφονονται ή και να αλληλοσκωτονονται.
Το θεμα ειναι μεγάλο και πρεπει να ανοιξει με ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΑ
ΠΟΙΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑ ΘΑΜΕΝΟΙ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΠΟΤΕ
αυτός που πληρώνει για την ανασκαφή ,αυτός ειναι και ο υπόλογος εαν τα χρυσά αιματοβαμενα.
Στο χώρο υπαρχουν τα πνευματα των ανθρώπων που θανατώθηκαν και ζητουν εκδίκηση.Ζουν σε ποντικια σε φιδια σε καρακάξες και επιρεάζουν τη βούληση <σκεψη>με αποτελεσμα να μαλώνουν στη μοιρασιά και να καρφονονται ή και να αλληλοσκωτονονται.
Το θεμα ειναι μεγάλο και πρεπει να ανοιξει με ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΑ
ΠΟΙΟΙ ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑ ΘΑΜΕΝΟΙ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΠΟΤΕ
πρώτα η πίστη,μετά η πατρίδα,μετά η οικογένεια,μετά οι φίλοι,μετά η ανθρωπότητα.
Re: Εαν δεν θελει..........
η ιστορια εχει κενα απο την στιγμη που τα σπασανε ματαξυ τους ακομα και η δημοσιευση της ιστοριας κατι κρυβει
-
- Δημοσιεύσεις: 431
- Εγγραφή: 25 Φεβ 2009, 14:10
- Τοποθεσία: περιοχη θεσσαλονικης
Re: Εαν δεν θελει..........
jiker
καντο ποιό λιανα να καταλάβουμε
καντο ποιό λιανα να καταλάβουμε
πρώτα η πίστη,μετά η πατρίδα,μετά η οικογένεια,μετά οι φίλοι,μετά η ανθρωπότητα.
Re: Εαν δεν θελει..........
Σε διάφορα μέρη του κόσμου πιστεύουν στην ύπαρξη μιας χρυσής κατσίκας που κατοικεί σε ερείπια ρωμαϊκών τάφων και μνημείων καθώς και κάστρων, φυλάει όλους τους υπόγειους θησαυρούς και για να μπορέσει κανείς να τους πάρει θα πρέπει να περιμένει να ανοίξει πρώτα η μυστική πύλη. Αυτό συμβαίνει μόνο κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, την στιγμή της ανύψωσης. Η κατσίκα είναι το θηλυκό του τράγου, γνωστές είναι έξαλλου στη χώρα μας οι παραδόσεις που θέλουν δαίμονες με μορφή τράγου, να εμφανίζονται σε μέρη όπου υπάρχουν στοιχειωμένοι θησαυροί.
Μια παράδοση της Ιρλανδίας μιλάει για κάποια πλάσματα που ονομάζονται Λέπρεκονς (leprechauns) και θεωρούνται φύλακες αρχαίων θησαυρών. Η παράδοση λέει ότι τους έθαβαν κάτω από πήλινα αγγεία. Τα πλάσματα αυτά κουβαλούσαν δύο δερμάτινα πουγκιά. Στο πρώτο πουγκί μετέφεραν ένα νόμισμα με μαγικές ιδιότητες με το οποίο πλήρωναν τις αγορές τους και όταν απομακρύνονταν το νόμισμα αυτό μεταφερόταν μαγικά και πάλι μέσα στο πουγκί. Στο δεύτερο πουγκί είχαν ένα χρυσό νόμισμα το οποίο είχαν για να δωροδοκούν τους ανθρώπους και όταν έφευγαν αυτό γινόταν στάχτη ή φύλα. Τα πλάσματα αυτά είναι τα ανάλογα των καλικάτζαρων της Ελληνικής παράδοσης, εμφανίζονται μόνο τα Χριστούγεννα και αν κάποιος άνθρωπος τα αιχμαλώτιζε του έδιναν πολλά πλούτη για να τα απελευθερώσει.
Οι Σλάβοι, αλλά και οι Έλληνες, πίστευαν ότι κάποιους κρυμμένους θησαυρούς τους φυλάνε στοιχειά τα οποία μόλις πάει κάποιος να πάρει τον θησαυρό μεταμορφώνονται σε φίδια και τρώνε τον δύστυχο θησαυροκυνηγό. Επίσης σε παραδόσεις Γερμανικές, Σικελικές αλλά και Αραβικές αναφέρονται φίδια καθώς και δράκοι που φρουρούν τους θησαυρούς.
Άλλοι φρουροί κρυμμένων θησαυρών είναι διάφοροι δαίμονες. Αναφέρονται σε παραδόσεις όχι μόνο Ελληνικές, αλλά και περσικές και Αραβικές. Στο Μαρόκο τους κρυμμένους θησαυρούς φύλαγαν Τζίνια τα οποία επέτρεπαν μόνο σε όσους τα ξόρκιζαν με το κοράνι να τους πάρουν.
Σε Κυπριακές και Παλαιστινιακές παραδόσεις αναφέρονται Πύλες που οδηγούν σε θησαυρούς που φυλάσσονται από δαίμονες. Όποιος παραβιάζει μια τέτοια πύλη συνήθως φυλακίζεται μέσα ή γίνεται στάχτη.
Τέλος σε παραδόσεις διαφόρων λαών, Ελληνικές, Γερμανικές, Αλβανικές, Εβραϊκές, αναφέρεται ότι οι φύλακες του θησαυρού τον έβγαζαν έξω μια φορά τον χρόνο για να λιαστή και να στεγνώσει ή για να τον «βοσκήσουν» και όποιος βρισκόταν μπροστά και κατάφερνε να ρίξει επάνω στον θησαυρό ένα ρούχο του, τα χρήματα που κάλυπτε το ρούχο παρέμεναν στην επιφάνεια και μπορούσε να τα πάρει.
![Rolling Eyes :roll:](./images/smilies/icon_rolleyes.gif)
Μια παράδοση της Ιρλανδίας μιλάει για κάποια πλάσματα που ονομάζονται Λέπρεκονς (leprechauns) και θεωρούνται φύλακες αρχαίων θησαυρών. Η παράδοση λέει ότι τους έθαβαν κάτω από πήλινα αγγεία. Τα πλάσματα αυτά κουβαλούσαν δύο δερμάτινα πουγκιά. Στο πρώτο πουγκί μετέφεραν ένα νόμισμα με μαγικές ιδιότητες με το οποίο πλήρωναν τις αγορές τους και όταν απομακρύνονταν το νόμισμα αυτό μεταφερόταν μαγικά και πάλι μέσα στο πουγκί. Στο δεύτερο πουγκί είχαν ένα χρυσό νόμισμα το οποίο είχαν για να δωροδοκούν τους ανθρώπους και όταν έφευγαν αυτό γινόταν στάχτη ή φύλα. Τα πλάσματα αυτά είναι τα ανάλογα των καλικάτζαρων της Ελληνικής παράδοσης, εμφανίζονται μόνο τα Χριστούγεννα και αν κάποιος άνθρωπος τα αιχμαλώτιζε του έδιναν πολλά πλούτη για να τα απελευθερώσει.
Οι Σλάβοι, αλλά και οι Έλληνες, πίστευαν ότι κάποιους κρυμμένους θησαυρούς τους φυλάνε στοιχειά τα οποία μόλις πάει κάποιος να πάρει τον θησαυρό μεταμορφώνονται σε φίδια και τρώνε τον δύστυχο θησαυροκυνηγό. Επίσης σε παραδόσεις Γερμανικές, Σικελικές αλλά και Αραβικές αναφέρονται φίδια καθώς και δράκοι που φρουρούν τους θησαυρούς.
Άλλοι φρουροί κρυμμένων θησαυρών είναι διάφοροι δαίμονες. Αναφέρονται σε παραδόσεις όχι μόνο Ελληνικές, αλλά και περσικές και Αραβικές. Στο Μαρόκο τους κρυμμένους θησαυρούς φύλαγαν Τζίνια τα οποία επέτρεπαν μόνο σε όσους τα ξόρκιζαν με το κοράνι να τους πάρουν.
Σε Κυπριακές και Παλαιστινιακές παραδόσεις αναφέρονται Πύλες που οδηγούν σε θησαυρούς που φυλάσσονται από δαίμονες. Όποιος παραβιάζει μια τέτοια πύλη συνήθως φυλακίζεται μέσα ή γίνεται στάχτη.
Τέλος σε παραδόσεις διαφόρων λαών, Ελληνικές, Γερμανικές, Αλβανικές, Εβραϊκές, αναφέρεται ότι οι φύλακες του θησαυρού τον έβγαζαν έξω μια φορά τον χρόνο για να λιαστή και να στεγνώσει ή για να τον «βοσκήσουν» και όποιος βρισκόταν μπροστά και κατάφερνε να ρίξει επάνω στον θησαυρό ένα ρούχο του, τα χρήματα που κάλυπτε το ρούχο παρέμεναν στην επιφάνεια και μπορούσε να τα πάρει.
![Rolling Eyes :roll:](./images/smilies/icon_rolleyes.gif)
![Rolling Eyes :roll:](./images/smilies/icon_rolleyes.gif)
![Rolling Eyes :roll:](./images/smilies/icon_rolleyes.gif)
-
- Δημοσιεύσεις: 431
- Εγγραφή: 25 Φεβ 2009, 14:10
- Τοποθεσία: περιοχη θεσσαλονικης
Re: Εαν δεν θελει..........
μπραβο ιλιας 1970
αυτό ήθελα να παρακινήσω καποιους να γράψουν ότι ξερουν.
αυτό ήθελα να παρακινήσω καποιους να γράψουν ότι ξερουν.
πρώτα η πίστη,μετά η πατρίδα,μετά η οικογένεια,μετά οι φίλοι,μετά η ανθρωπότητα.
Re: Εαν δεν θελει..........
Μυθικά πλάσματα φύλακες των θησαυρών
Ας δούμε μερικά πλάσματα, τα οποία λέγεται ότι ήταν φύλακες μεγάλων θησαυρών στην αρχαιότητα αλλά και τι πιστεύεται σήμερα.
Γάτα
Η γάτα είναι ένα πανέμορφο πλάσμα και μας είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Οι Αιγύπτιοι την λάτρευαν σαν θεά και μάλιστα τιμωρούσαν όποιον της έκανε κακό. Οι Τούρκοι λένε ότι δημιουργήθηκε μέσα στην κιβωτό του Νώε από το φτάρνισμα του λιονταριού. Σύμφωνα με την Χριστιανική παράδοση ο Νώε για να μη χαλάσει το ξύλο της κιβωτού, μια και ακόνιζε σε αυτό τα νύχια της, την έδεσε στο κατάστρωμα και εξαιτίας αυτού του γεγονότος της δημιουργήθηκε η αντιπάθεια για το νερό. Κατά το μεσαίωνα οι χριστιανοί πίστευαν ότι η γάτα ήταν πλάσμα του σατανά και ότι οι μάγισσες έπαιρναν τη μορφή της. Έτσι τις βασάνιζαν και τις έκαιγαν ζωντανές. Στην Σαβοΐα υπάρχει το κάστρο του Φετέρν (Feterne), τα ερείπια του οποίου υπάρχουν μέχρι σήμερα. Το κάστρο αυτό λένε ότι χτίστηκε από νεράιδες μέσα σε ένα βράδυ και ότι το κατοικούσαν τεράστιοι γάτοι. Κάτω από το κάστρο λένε ότι υπάρχουν σήραγγες που οδηγούν σε υπόγεια δωμάτια και σπηλιές. Στους χώρους αυτούς έκρυβαν οι νεράιδες τους θησαυρούς τους, φύλακες των οποίων ήταν οι γάτες. Επίσης σε κάποιες περιοχές της Γαλλίας πιστεύουν στην ύπαρξη ενός δαίμονα που ονομάζεται Ματαγότης. Έχει μορφή άγριου γάτου και μπορεί να αιχμαλωτιστεί μόνο σε τετραπλό σταυροδρόμι, αφού πρώτα του βάλλει αυτός που θέλει να τον πιάσει μια κότα για δόλωμα. Μόλις τον αιχμαλωτίσει μπορεί να τον πάρει στο σπίτι του. Αν του φερθεί καλά θα κερδίσει πολλά πλούτη, σε άλλη περίπτωση θα τον βρουν πολλά δεινά.
Σε διάφορους λαούς συνηθιζόταν η θυσία μιας μαύρης κότας, για να μπορέσουν να εξευμενίσουν το στοιχειό και να μπορέσουν να πάρουν τον θησαυρό. Στην Γερμανία η παράδοση ήθελε την θυσία ενός μαύρου τράγου ο οποίος δεν έπρεπε να έχει επάνω του ούτε μια άσπρη τρίχα, ή την θυσία μιας μαύρης κότας που να μην έχει επάνω της ούτε ένα άσπρο πούπουλο, ή ενός άσπρου πετεινού που να μην έχει επάνω του ούτε ένα μαύρο πούπουλο. Στην Ιταλική παράδοση τον θησαυρό θα έπαιρνε όποιος θυσίαζε, στο σημείο που ήταν κρυμμένος, ταυτόχρονα ένα μωρό παιδί και έναν μαύρο γάτο. Όλα τα παραπάνω έπρεπε να γίνουν σε συνδυασμό με ειδικές επικλήσεις από μαγικά βιβλία.
Δράκος
Η μυθολογία λέει ότι το πλάσμα αυτό κατοικούσε στη Μεσοποταμία από το 3000 π.Χ. Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση ο πρώτος δράκος ήταν το φίδι του παραδείσου, το οποίο παρουσιάζεται εικονογραφικά με φτερά, κέρατα και πόδια. Το πλάσμα αυτό αναφέρεται στις μυθολογίας όλων των λαών. Η παράδοση θέλει να φέρει πάντοτε μαζί του έναν πολύτιμο λίθο και να είναι φύλακας των θησαυρών. Γνωστός από την ελληνική μυθολογία είναι ο δράκοντας Λάδων - φύλακας στον κήπο των εσπερίδων, ο οποίος φιλούσε τα χρυσά μήλα των εσπερίδων που είχε δώσει η Γαία στην Ήρα. Είχε 100 κεφάλια και το σκότωσε ο Ηρακλής. Τα μήλα αυτά τα θεωρούσαν φρούτα της αθανασίας. Εκτός από φύλακας θησαυρών θεωρείται ότι επιβλέπει τις φλέβες των μετάλλων καθώς και τα υπόγεια ύδατα. Γενικά ο δράκος συμβολίζει όλες αυτές τις δυσκολίες που πρέπει να υπερνικηθούν ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα, που για την περίπτωση των θησαυροκυνηγών είναι ο πολυπόθητος θησαυρός.
Κατσίκα
Γνωστή είναι από την ελληνική μυθολογία η κατσίκα Αμάλθεια, που έτρεφε με το γάλα της τον μικρό Δια στα όρη της Ίδης, στην Κρήτη. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η αμάλθεια ήταν νύμφη που ανάθρεψε τον Δία ταΐζοντας τον γάλα από το κέρατο μιας γίδας. Ο Δίας σπάζει το κέρατο και το χαρίζει στη νύμφη Αμάλθεια, προικίζοντας το με θαυματουργές ιδιότητες: του δίνει τη δύναμη να προσφέρει στον κάτοχό του οτιδήποτε επιθυμήσει. Έτσι, το κέρας της Αμάλθειας συμβολίζει την αφθονία, τον πλούτο και, γενικά, κάθε αγαθό. Σύμφωνα με την παράδοση, η αμάλθεια ήταν ένα τέρας φρικτό στην όψη και για τον λόγο αυτό οι Τιτάνες ζήτησαν να μη φύγει ποτέ από την σπηλιά της. Όταν πέθανε, το τομάρι της χρησιμοποιήθηκε σαν ασπίδα, πάνω στην οποία η Αθήνα τοποθέτησε το κεφάλι της μέδουσας. Έτσι στην Ευρώπη του μεσαίωνα πίστευαν ότι η κατσίκα, σαν απόγονος της Αμάλθειας, είναι ένα τέρας το οποίο συντροφεύει τις μάγισσες.
Σε διάφορα μέρη του κόσμου πιστεύουν στην ύπαρξη μιας χρυσής κατσίκας που κατοικεί σε ερείπια ρωμαϊκών τάφων και μνημείων καθώς και κάστρων, φυλάει όλους τους υπόγειους θησαυρούς και για να μπορέσει κανείς να τους πάρει θα πρέπει να περιμένει να ανοίξει πρώτα η μυστική πύλη. Αυτό συμβαίνει μόνο κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, την στιγμή της ανύψωσης. Η κατσίκα είναι το θηλυκό του τράγου, γνωστές είναι έξαλλου στη χώρα μας οι παραδόσεις που θέλουν δαίμονες με μορφή τράγου, να εμφανίζονται σε μέρη όπου υπάρχουν στοιχειωμένοι θησαυροί.
Απλα τα αντεγραψα απο μια σελιδα και τα ανεβασα ετσι για να υπαρχουν....
Ας δούμε μερικά πλάσματα, τα οποία λέγεται ότι ήταν φύλακες μεγάλων θησαυρών στην αρχαιότητα αλλά και τι πιστεύεται σήμερα.
Γάτα
Η γάτα είναι ένα πανέμορφο πλάσμα και μας είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Οι Αιγύπτιοι την λάτρευαν σαν θεά και μάλιστα τιμωρούσαν όποιον της έκανε κακό. Οι Τούρκοι λένε ότι δημιουργήθηκε μέσα στην κιβωτό του Νώε από το φτάρνισμα του λιονταριού. Σύμφωνα με την Χριστιανική παράδοση ο Νώε για να μη χαλάσει το ξύλο της κιβωτού, μια και ακόνιζε σε αυτό τα νύχια της, την έδεσε στο κατάστρωμα και εξαιτίας αυτού του γεγονότος της δημιουργήθηκε η αντιπάθεια για το νερό. Κατά το μεσαίωνα οι χριστιανοί πίστευαν ότι η γάτα ήταν πλάσμα του σατανά και ότι οι μάγισσες έπαιρναν τη μορφή της. Έτσι τις βασάνιζαν και τις έκαιγαν ζωντανές. Στην Σαβοΐα υπάρχει το κάστρο του Φετέρν (Feterne), τα ερείπια του οποίου υπάρχουν μέχρι σήμερα. Το κάστρο αυτό λένε ότι χτίστηκε από νεράιδες μέσα σε ένα βράδυ και ότι το κατοικούσαν τεράστιοι γάτοι. Κάτω από το κάστρο λένε ότι υπάρχουν σήραγγες που οδηγούν σε υπόγεια δωμάτια και σπηλιές. Στους χώρους αυτούς έκρυβαν οι νεράιδες τους θησαυρούς τους, φύλακες των οποίων ήταν οι γάτες. Επίσης σε κάποιες περιοχές της Γαλλίας πιστεύουν στην ύπαρξη ενός δαίμονα που ονομάζεται Ματαγότης. Έχει μορφή άγριου γάτου και μπορεί να αιχμαλωτιστεί μόνο σε τετραπλό σταυροδρόμι, αφού πρώτα του βάλλει αυτός που θέλει να τον πιάσει μια κότα για δόλωμα. Μόλις τον αιχμαλωτίσει μπορεί να τον πάρει στο σπίτι του. Αν του φερθεί καλά θα κερδίσει πολλά πλούτη, σε άλλη περίπτωση θα τον βρουν πολλά δεινά.
Σε διάφορους λαούς συνηθιζόταν η θυσία μιας μαύρης κότας, για να μπορέσουν να εξευμενίσουν το στοιχειό και να μπορέσουν να πάρουν τον θησαυρό. Στην Γερμανία η παράδοση ήθελε την θυσία ενός μαύρου τράγου ο οποίος δεν έπρεπε να έχει επάνω του ούτε μια άσπρη τρίχα, ή την θυσία μιας μαύρης κότας που να μην έχει επάνω της ούτε ένα άσπρο πούπουλο, ή ενός άσπρου πετεινού που να μην έχει επάνω του ούτε ένα μαύρο πούπουλο. Στην Ιταλική παράδοση τον θησαυρό θα έπαιρνε όποιος θυσίαζε, στο σημείο που ήταν κρυμμένος, ταυτόχρονα ένα μωρό παιδί και έναν μαύρο γάτο. Όλα τα παραπάνω έπρεπε να γίνουν σε συνδυασμό με ειδικές επικλήσεις από μαγικά βιβλία.
Δράκος
Η μυθολογία λέει ότι το πλάσμα αυτό κατοικούσε στη Μεσοποταμία από το 3000 π.Χ. Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση ο πρώτος δράκος ήταν το φίδι του παραδείσου, το οποίο παρουσιάζεται εικονογραφικά με φτερά, κέρατα και πόδια. Το πλάσμα αυτό αναφέρεται στις μυθολογίας όλων των λαών. Η παράδοση θέλει να φέρει πάντοτε μαζί του έναν πολύτιμο λίθο και να είναι φύλακας των θησαυρών. Γνωστός από την ελληνική μυθολογία είναι ο δράκοντας Λάδων - φύλακας στον κήπο των εσπερίδων, ο οποίος φιλούσε τα χρυσά μήλα των εσπερίδων που είχε δώσει η Γαία στην Ήρα. Είχε 100 κεφάλια και το σκότωσε ο Ηρακλής. Τα μήλα αυτά τα θεωρούσαν φρούτα της αθανασίας. Εκτός από φύλακας θησαυρών θεωρείται ότι επιβλέπει τις φλέβες των μετάλλων καθώς και τα υπόγεια ύδατα. Γενικά ο δράκος συμβολίζει όλες αυτές τις δυσκολίες που πρέπει να υπερνικηθούν ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα, που για την περίπτωση των θησαυροκυνηγών είναι ο πολυπόθητος θησαυρός.
Κατσίκα
Γνωστή είναι από την ελληνική μυθολογία η κατσίκα Αμάλθεια, που έτρεφε με το γάλα της τον μικρό Δια στα όρη της Ίδης, στην Κρήτη. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η αμάλθεια ήταν νύμφη που ανάθρεψε τον Δία ταΐζοντας τον γάλα από το κέρατο μιας γίδας. Ο Δίας σπάζει το κέρατο και το χαρίζει στη νύμφη Αμάλθεια, προικίζοντας το με θαυματουργές ιδιότητες: του δίνει τη δύναμη να προσφέρει στον κάτοχό του οτιδήποτε επιθυμήσει. Έτσι, το κέρας της Αμάλθειας συμβολίζει την αφθονία, τον πλούτο και, γενικά, κάθε αγαθό. Σύμφωνα με την παράδοση, η αμάλθεια ήταν ένα τέρας φρικτό στην όψη και για τον λόγο αυτό οι Τιτάνες ζήτησαν να μη φύγει ποτέ από την σπηλιά της. Όταν πέθανε, το τομάρι της χρησιμοποιήθηκε σαν ασπίδα, πάνω στην οποία η Αθήνα τοποθέτησε το κεφάλι της μέδουσας. Έτσι στην Ευρώπη του μεσαίωνα πίστευαν ότι η κατσίκα, σαν απόγονος της Αμάλθειας, είναι ένα τέρας το οποίο συντροφεύει τις μάγισσες.
Σε διάφορα μέρη του κόσμου πιστεύουν στην ύπαρξη μιας χρυσής κατσίκας που κατοικεί σε ερείπια ρωμαϊκών τάφων και μνημείων καθώς και κάστρων, φυλάει όλους τους υπόγειους θησαυρούς και για να μπορέσει κανείς να τους πάρει θα πρέπει να περιμένει να ανοίξει πρώτα η μυστική πύλη. Αυτό συμβαίνει μόνο κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, την στιγμή της ανύψωσης. Η κατσίκα είναι το θηλυκό του τράγου, γνωστές είναι έξαλλου στη χώρα μας οι παραδόσεις που θέλουν δαίμονες με μορφή τράγου, να εμφανίζονται σε μέρη όπου υπάρχουν στοιχειωμένοι θησαυροί.
Απλα τα αντεγραψα απο μια σελιδα και τα ανεβασα ετσι για να υπαρχουν....
Η επιτυχία δεν είναι οριστική, η αποτυχία δεν είναι μοιραία. Αυτό που μετράει είναι το κουράγιο να συνεχίζεις.
Ουίνστον Τσώρτσιλ
Ουίνστον Τσώρτσιλ
Re: Εαν δεν θελει..........
Κατά την κατοχή από τις 15 Μαρτίου ως τις 10 Αυγούστου 1943, οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης μεταφέρονται και, πλην ελαχίστων, εξοντώνονται στο στρατόπεδο Αουσβιτς-Μπιρκενάου, στην Πολωνία. Το γενικό πρόσταγμα το είχε ο Γερμανός αξιωμαιτούχος Μαξιμίλιαν Μέρτεν, ο οποίος γεννήθηκε το 1911, σπούδασε νομικά και μεταξύ 1942-1944 ήταν αναπληρωτή διοικητής της Στρατιωτικής Διοίκησης Θεσσαλονίκης - Αιγαίου
Στον Μερτεν αποδίδεται η εξόντωση της πλειονότητας των 80,000 Εβραίων της μεγαλύτερης ισραηλιτικής κοινότητας που υπήρχε στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, οι οποίοι ζούσαν στη Θεσσαλονίκη και η υφαρπαγή των περιουσιών τους. Κατηγορήθηκε επίσης για την αποστολή 46.061 Εβραίων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Πολωνία, οι περισσότεροι των οποίων πέθαναν, άλλα και για τη δολοφονία 680 ελλήνων πολιτών.
Ακόμη του αποδίδεται ότι κατέστρεψε και σύλησε το νεκροταφείο των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη, ενώ εκβιαστικά ζητούσε χρήματα από τις εβραϊκές οικογένειες για να μην σταλούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, φροντίζοντας παράλληλα για την αρπαγή της περιουσία τους . Αμεσοι συνεργάτες στο έργο του ήταν οι λοχαγοί των Ες-Ες Αλόις Μπρούνερ και Ντίτερ Βισλιτσένι, δύο ανθρωπόμορφα τέρατα, όπως τους περιγράφουν τα θύματά τους, οι οποίοι σύχναζαν στο κτίριο της οδού Βασιλίσσης Ολγας, όπου ήταν η έδρα της SD, της φοβερής γερμανικής αντικατασκοπίας.
Ο Μπρούνερ χρησιμοποίησε τα ίδια πανούργα κόλπα που είχε χρησιμοποιήσει προηγουμένως στη Βιέννη και αργότερα στο Ντρανσί του Παρισιού, όπου έδρασε επίσης. Κάθε κρατούμενος έπρεπε να καταθέσει όσα χρήματα είχε σε ελληνικές δραχμές ή ξένα νομίσματα, λαμβάνοντας μια απόδειξη που έλεγε ότι «το ισότιμο ποσό θα αποδοθεί σε πολωνικά νομίσματα ζλότι από την Τράπεζα της Κρακοβίας». Οι κρατούμενοι πίστεψαν τις διαβεβαιώσεις ότι στο γκέτο του Αουσβιτς, όπου επρόκειτο να μεταφερθούν, οι ηλικιωμένοι δεν θα υποβάλλονταν σε καταναγκαστική εργασία, τα παιδιά θα πήγαιναν σε εβραϊκά σχολεία, οι άνδρες και οι γυναίκες θα δούλευαν στα εργοστάσια και στα ορυχεία.
Ενας αμύθητης αξίας θησαυρός, από διαμάντια, χρυσά κοσμήματα και άλλα τιμαλφή καθώς και χιλιάδες χρυσές λίρες, που η συνολική του αξία ξεπερνούσε τα 125.000.000 χρυσά φράγκα, ποσό τεράστιο για την εποχή εκείνη, λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς.
Τι έγιναν όμως τα χρήματα αυτά ?
Το λογικό θα ήταν ότι τα χρήματα αυτά - όσα μαζεύτηκαν με επιβεβαιωμένα ιστορικά στοιχεία - να προωθήθηκαν στην Γερμανία, όπως συνέβη και με περιουσίες Εβραίων από άλλες χώρες της Ευρώπης. Στο Βερολίνο λειτουργούσε κεντρικός μηχανισμός και μεταφοράς και εκμετάλλευσης των εβραϊκών περιουσιών . Φαίνεται όμως ότι ,μάλλον η απληστία κάποιων δεν τα έστειλε όλα.
Ο Μερτεν έφυγε μετά το τέλος του πολέμου στη Γερμανία και επέστρεψε τον Μάιο του 1957 στην Ελλάδα ως «τουρίστας», μετέβη αμέσως στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας κατά μια εκδοχή έναν κρυμμένο θησαυρό, η για να καταθέσει ως μάρτυρας στη δίκη ενός διερμηνέα του κατά τον ίδιο.
Αλλά στην επιστροφή του αυτή στην Ελλάδα αναγνωρίστηκε από επιζώντα θύματά του, προσήχθη σε δίκη, στο ειδικό δικαστήριο εγκληματιών πολέμου της Αθήνας, η οποία διήρκεσε από τις 11 Φεβρουαρίου ως τις 5 Μαΐου 1959 και καταδικάστηκε σε 25ετή κάθειρξη. Αφέθηκε όμως ελεύθερος μετά την έκδοση, από την τότε ελληνική κυβέρνηση κατόπιν εντόνων πιέσεων από την κυβέρνηση της τότε Δυτικής Γερμανίας, η οποία επικαλέστηκε το διατάγμας 4016, με το οποίο οριζόταν ότι «αναστέλλεται αυτοδικαίως και χωρίς να απαιτείται απόφασίς του δικαστηρίου, πάσα δίωξις Γερμανών υπηκόων φερομένων ως εγκληματιών πολέμου, καθώς και η εκτέλεσις πάσης ποινής ή το υπόλοιπον ταύτης». Ετσι, στις 5 Νοεμβρίου 1959, ο «Δήμιος της Θεσσαλονίκης» Μέρτεν αποφυλακίζεται και απελαύνεται από την Ελλάδα, έχοντας καθήσει στις φυλακές μόλις 28 μήνες περίπου, μαζί με την προφυλάκιση.
Πέθανε το 1976 στο Μανχάιμ.
Η ιστορία του ξεχάστηκε με την πάροδο του χρόνου και καμιά κουβέντα δεν έγινε για τα χρήματα και τις περιουσίες. Ώσπου την περίοδο 1998-1999 εμφανίζεται ο κρατούμενος Κωνσταντίνος Βρεττός ένα μπουμπούκι που είχε φυλακιστεί για σωρεία από κλοπές και απάτες και με την βοήθεια δικηγόρων προσεγγίζει το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι γνωρίζει που βρίσκεται ο θησαυρός των Εβραίων της Θεσσαλονίκης με όλα τα νομίσματα, τα τιμαλφή και άλλα πολύτιμα αντικείμενα που είχε κλέψει ο Μερτεν . Τον περιγράφει κιόλας. «Περιελάμβανει 46 κιβώτια με 230.000 χρυσές λίρες, ένα μολυβοσφράγιστο σεντούκι με περίπου 300 τεράστια διαμάντια, άλλα και θρησκευτικά κειμήλια σε δύο σάκους γύρω στα 75 κιλά ο καθένας»
Ο Βρεττός αποκαλύπτει μια εντυπωσιακή και αληθοφανή ιστορία, η οποία παρασέρνει το 2000, νομικούς, υπεύθυνους πολλών δημοσίων υπηρεσιών αλλά και τους επικεφαλής της Ισραηλιτικής κοινότητας. Όλοι πείθονται ότι ο θησαυρός βρίσκεται στον Μεσσηνιακό Κόλπο και οργανώνουν, τον Αύγουστο του 2000, τεράστια επιχείρηση με καταδυτικά σκάφη, πλοία του ΣΔΟΕ, του Λιμενικού Σώματος άλλα και θαλαμηγούς ιδιωτών για να βρουν τον « θησαυρό »
Φυσικά , δεν βρέθηκε τίποτε, όμως ο Βρεττός και οι συνεργάτες του ετοιμάζονται να επανέλθουν γιατί υποτίθεται ότι εκείνη η υποθαλάσσια έρευνα δεν ήταν σωστή.
.
Ο Βρεττός ισχυριζόταν ότι γνώριζε την ύπαρξη και τον τόπο πόντισης του θησαυρού λόγω γνωριμίας του με τον Μερτεν στις αρχές του1950. Και αυτό γιατί, όπως έλεγε, ο Μερτεν ήταν ανιψιός του Αρχηγού των Ες-Ες στην Αθήνα Τίτα Κλάμερ, ο οποίος είχε παντρευτεί την Νίτσα Καναγκινή, εξαδέλφη του Βρεττού. Σύμφωνα με τον Βρεττό - ο οποίος τότε ήταν περίπου 22-23 ετών - ο Μερτεν του εκμυστηρεύτηκε ότι μετέφερε τον θησαυρό με υποβρύχιο ως την περιοχή του Κατακώλου.
Κατόπιν με ένα καΐκι, μαζί με άλλους τρεις γερμανούς αξιωματικούς, πόντισε τα σεντούκια στον Μεσσηνιακό Κόλπο, ανοιχτά της Φοινικούντας, ενώ έθαψε μέρος του θησαυρού στην περιοχή Αγραπιδιά , κοντά στο χωριό Βασιλίτση Μεσσηνίας. Σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, εν συνεχεία ο Μερτεν σκότωσε τους τρεις γερμανούς για να μην αποκαλύψουν το μυστικό. Τα πτώματα τον γερμανών υποτίθεται ότι ξεβράστηκαν στο βασιλίτσι και ότι ακολούθησε μεγάλη ανεπιτυχείς έρευνα των ελληνικών και των γερμανικών αρχών για τον εντοπισμό των δραστών της δολοφονίας τους.
Εχει αποδειχθεί ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν ίσχυε και ο τύπος ήταν λαμόγιο είχε κάνει το ψέμα επιστήμη και τα έκανε όλα αυτά για να τσιμπίσει κάνένα φράγκο από τους Εβραίους. Πιθανόν να υπήρχε κάποιος καπνός αλλά με αυτά που είπε απλά τον μύρισε και ποτέ δεν είδε την φωτιά
Αν υπάρχουν υπολείματα αυτής της περιουσίας τότε το πιθανότερο να είναι κάπου θαμένα στην Βόρειο Ελλάδα.
... και όμως πολλοί ψάχνουν
«Δεξιά μεριά του λαγκαδιού
κι αριστερά του Κάστρου
εκεί κοιμάται ο Κάκαβος
με τα φλωριά γεμάτος.»
Χρόνια τώρα, δεκάδες άνθρωποι ψάχνουν τους θησαυρους που ανάφερα παραπάνω αλλά και άλλους.Όπως τον θησαυρό του Λύκου στην Πελοπόννησο και του Σιαδήμα στην Στερεά Ελλάδα του Νταβέλη εδώ στην Αττική και, φυσικά, πολλοί μύθοι έχουν φτιαχτεί για τους θησαυρούς αυτούς. Ότι είναι στοιχειωμένοι, καταραμένοι αλλά και αμύθητοι. Για να κεντρίζουν την φαντασία και την περιέργεια.
Ιστορίες που μοιάζουν με παραμύθια, εξάπτουν τη φαντασία χιλιάδων Ελλήνων, οι οποίοι ξεχύνονται σε βουνά και λαγκάδια
Το πέρασμα Ρωμαίων, Βυζαντινών, Ενετών, Σταυροφόρων, Σαρακηνών πειρατών αλλά και Τούρκων και Γερμανών, άφησε πίσω του κρυμμένους θησαυρούς που οι κάτοχοί τους προσπάθησαν να τους προφυλάξουν από τους άρπαγες και ανάλογα με τις συνθήκες επέλεγαν τον τρόπο με τον οποίο τους έκρυβαν.
Οι ληστές και οι πειρατές προτιμούσαν να απαλλαγούν σύντομα από τα πολύτιμα φορτία τους και έτσι επέλεγαν να τα κρύβουν σε εύκολα αλλά ταυτόχρονα δυσπρόσιτα σημεία, όπως χαράδρες, πηγάδια ή σπηλιές. Πολλούς θησαυρούς άφησαν και οι Τούρκοι πριν φύγουν από την Ελλάδα. Το αγαπημένο τους... χρηματοκιβώτιο ήταν κάποιο πιθάρι η κάποιο καζάνι . Έκρυβαν τους θησαυρούς τους χρησιμοποιώντας σαν δόλωμα ένα μικρότερο δίπλα του και σε μικρότερο βάθος, ώστε όποιος τον έβρισκε να σταματούσε εκεί. Τα σημάδια τους ήταν η στάχτη, τα κάρβουνα και ο ασβέστης, μια και το πέρασμα του χρόνου δεν αλλοιώνει αυτά τα υλικά. Χιλιάδες ή εκατομμύρια λίρες από το αντάρτικο βρίσκονται όπως μεταφέρεται από στόμα σε στόμα σε κάποια σημεία της Ελλάδας.. Όσο για τους θησαυρούς των Εβραίων, που διώχθηκαν, συνήθως τους έθαβαν στην αυλή ή σε κάποιο σημείο του σπιτιού, ώστε αν κάποιος από την οικογένεια σωθεί να επιστρέψει και να τον βρει...
Το ψάξιμο για κάποιον κρυμμένο θησαυρό είναι πάθος όμοιο με το πάθος του μεθύστακα για το πιοτό ή του τζογαδόρου του καζίνου. Σε κάθε περίπτωση ο κίνδυνος να την πατήσεις είναι κατά πολύ πολλαπλάσιος από το να βρείς κάτι. Όπως και να έχει όποιος θέλει ασχολείται ...
Υ.Γ.1
τα παραπάνω στοιχεία είναι απο αφηγήσεις που κατα καιρούς άκουσα , απο σχετικές δημοσιεύσεις και ιστορίες που έπεσαν στα χέρια μου .
Υ.Γ. 2
Και μια πρόταση σε όσους ψάχνουν σε βουνά και λαγκάδια. «Αφου σκάβετε που σκαβετε δεν φυτεύετε και κανένα δεντράκι στην τρύπα που ανοίγετε να μην πάει τσάμπα ο κόπος σας . Όχι τίποτα άλλο για να μην πέσει και σκοτωθεί κανένας χριστιανός (όπως η αφεντιά μου) και για να ξαναπρασινήσουν τα βουνά μας. »ΠΗΓΗ, Η ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ/
Στον Μερτεν αποδίδεται η εξόντωση της πλειονότητας των 80,000 Εβραίων της μεγαλύτερης ισραηλιτικής κοινότητας που υπήρχε στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, οι οποίοι ζούσαν στη Θεσσαλονίκη και η υφαρπαγή των περιουσιών τους. Κατηγορήθηκε επίσης για την αποστολή 46.061 Εβραίων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Πολωνία, οι περισσότεροι των οποίων πέθαναν, άλλα και για τη δολοφονία 680 ελλήνων πολιτών.
Ακόμη του αποδίδεται ότι κατέστρεψε και σύλησε το νεκροταφείο των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη, ενώ εκβιαστικά ζητούσε χρήματα από τις εβραϊκές οικογένειες για να μην σταλούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, φροντίζοντας παράλληλα για την αρπαγή της περιουσία τους . Αμεσοι συνεργάτες στο έργο του ήταν οι λοχαγοί των Ες-Ες Αλόις Μπρούνερ και Ντίτερ Βισλιτσένι, δύο ανθρωπόμορφα τέρατα, όπως τους περιγράφουν τα θύματά τους, οι οποίοι σύχναζαν στο κτίριο της οδού Βασιλίσσης Ολγας, όπου ήταν η έδρα της SD, της φοβερής γερμανικής αντικατασκοπίας.
Ο Μπρούνερ χρησιμοποίησε τα ίδια πανούργα κόλπα που είχε χρησιμοποιήσει προηγουμένως στη Βιέννη και αργότερα στο Ντρανσί του Παρισιού, όπου έδρασε επίσης. Κάθε κρατούμενος έπρεπε να καταθέσει όσα χρήματα είχε σε ελληνικές δραχμές ή ξένα νομίσματα, λαμβάνοντας μια απόδειξη που έλεγε ότι «το ισότιμο ποσό θα αποδοθεί σε πολωνικά νομίσματα ζλότι από την Τράπεζα της Κρακοβίας». Οι κρατούμενοι πίστεψαν τις διαβεβαιώσεις ότι στο γκέτο του Αουσβιτς, όπου επρόκειτο να μεταφερθούν, οι ηλικιωμένοι δεν θα υποβάλλονταν σε καταναγκαστική εργασία, τα παιδιά θα πήγαιναν σε εβραϊκά σχολεία, οι άνδρες και οι γυναίκες θα δούλευαν στα εργοστάσια και στα ορυχεία.
Ενας αμύθητης αξίας θησαυρός, από διαμάντια, χρυσά κοσμήματα και άλλα τιμαλφή καθώς και χιλιάδες χρυσές λίρες, που η συνολική του αξία ξεπερνούσε τα 125.000.000 χρυσά φράγκα, ποσό τεράστιο για την εποχή εκείνη, λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς.
Τι έγιναν όμως τα χρήματα αυτά ?
Το λογικό θα ήταν ότι τα χρήματα αυτά - όσα μαζεύτηκαν με επιβεβαιωμένα ιστορικά στοιχεία - να προωθήθηκαν στην Γερμανία, όπως συνέβη και με περιουσίες Εβραίων από άλλες χώρες της Ευρώπης. Στο Βερολίνο λειτουργούσε κεντρικός μηχανισμός και μεταφοράς και εκμετάλλευσης των εβραϊκών περιουσιών . Φαίνεται όμως ότι ,μάλλον η απληστία κάποιων δεν τα έστειλε όλα.
Ο Μερτεν έφυγε μετά το τέλος του πολέμου στη Γερμανία και επέστρεψε τον Μάιο του 1957 στην Ελλάδα ως «τουρίστας», μετέβη αμέσως στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας κατά μια εκδοχή έναν κρυμμένο θησαυρό, η για να καταθέσει ως μάρτυρας στη δίκη ενός διερμηνέα του κατά τον ίδιο.
Αλλά στην επιστροφή του αυτή στην Ελλάδα αναγνωρίστηκε από επιζώντα θύματά του, προσήχθη σε δίκη, στο ειδικό δικαστήριο εγκληματιών πολέμου της Αθήνας, η οποία διήρκεσε από τις 11 Φεβρουαρίου ως τις 5 Μαΐου 1959 και καταδικάστηκε σε 25ετή κάθειρξη. Αφέθηκε όμως ελεύθερος μετά την έκδοση, από την τότε ελληνική κυβέρνηση κατόπιν εντόνων πιέσεων από την κυβέρνηση της τότε Δυτικής Γερμανίας, η οποία επικαλέστηκε το διατάγμας 4016, με το οποίο οριζόταν ότι «αναστέλλεται αυτοδικαίως και χωρίς να απαιτείται απόφασίς του δικαστηρίου, πάσα δίωξις Γερμανών υπηκόων φερομένων ως εγκληματιών πολέμου, καθώς και η εκτέλεσις πάσης ποινής ή το υπόλοιπον ταύτης». Ετσι, στις 5 Νοεμβρίου 1959, ο «Δήμιος της Θεσσαλονίκης» Μέρτεν αποφυλακίζεται και απελαύνεται από την Ελλάδα, έχοντας καθήσει στις φυλακές μόλις 28 μήνες περίπου, μαζί με την προφυλάκιση.
Πέθανε το 1976 στο Μανχάιμ.
Η ιστορία του ξεχάστηκε με την πάροδο του χρόνου και καμιά κουβέντα δεν έγινε για τα χρήματα και τις περιουσίες. Ώσπου την περίοδο 1998-1999 εμφανίζεται ο κρατούμενος Κωνσταντίνος Βρεττός ένα μπουμπούκι που είχε φυλακιστεί για σωρεία από κλοπές και απάτες και με την βοήθεια δικηγόρων προσεγγίζει το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι γνωρίζει που βρίσκεται ο θησαυρός των Εβραίων της Θεσσαλονίκης με όλα τα νομίσματα, τα τιμαλφή και άλλα πολύτιμα αντικείμενα που είχε κλέψει ο Μερτεν . Τον περιγράφει κιόλας. «Περιελάμβανει 46 κιβώτια με 230.000 χρυσές λίρες, ένα μολυβοσφράγιστο σεντούκι με περίπου 300 τεράστια διαμάντια, άλλα και θρησκευτικά κειμήλια σε δύο σάκους γύρω στα 75 κιλά ο καθένας»
Ο Βρεττός αποκαλύπτει μια εντυπωσιακή και αληθοφανή ιστορία, η οποία παρασέρνει το 2000, νομικούς, υπεύθυνους πολλών δημοσίων υπηρεσιών αλλά και τους επικεφαλής της Ισραηλιτικής κοινότητας. Όλοι πείθονται ότι ο θησαυρός βρίσκεται στον Μεσσηνιακό Κόλπο και οργανώνουν, τον Αύγουστο του 2000, τεράστια επιχείρηση με καταδυτικά σκάφη, πλοία του ΣΔΟΕ, του Λιμενικού Σώματος άλλα και θαλαμηγούς ιδιωτών για να βρουν τον « θησαυρό »
Φυσικά , δεν βρέθηκε τίποτε, όμως ο Βρεττός και οι συνεργάτες του ετοιμάζονται να επανέλθουν γιατί υποτίθεται ότι εκείνη η υποθαλάσσια έρευνα δεν ήταν σωστή.
.
Ο Βρεττός ισχυριζόταν ότι γνώριζε την ύπαρξη και τον τόπο πόντισης του θησαυρού λόγω γνωριμίας του με τον Μερτεν στις αρχές του1950. Και αυτό γιατί, όπως έλεγε, ο Μερτεν ήταν ανιψιός του Αρχηγού των Ες-Ες στην Αθήνα Τίτα Κλάμερ, ο οποίος είχε παντρευτεί την Νίτσα Καναγκινή, εξαδέλφη του Βρεττού. Σύμφωνα με τον Βρεττό - ο οποίος τότε ήταν περίπου 22-23 ετών - ο Μερτεν του εκμυστηρεύτηκε ότι μετέφερε τον θησαυρό με υποβρύχιο ως την περιοχή του Κατακώλου.
Κατόπιν με ένα καΐκι, μαζί με άλλους τρεις γερμανούς αξιωματικούς, πόντισε τα σεντούκια στον Μεσσηνιακό Κόλπο, ανοιχτά της Φοινικούντας, ενώ έθαψε μέρος του θησαυρού στην περιοχή Αγραπιδιά , κοντά στο χωριό Βασιλίτση Μεσσηνίας. Σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, εν συνεχεία ο Μερτεν σκότωσε τους τρεις γερμανούς για να μην αποκαλύψουν το μυστικό. Τα πτώματα τον γερμανών υποτίθεται ότι ξεβράστηκαν στο βασιλίτσι και ότι ακολούθησε μεγάλη ανεπιτυχείς έρευνα των ελληνικών και των γερμανικών αρχών για τον εντοπισμό των δραστών της δολοφονίας τους.
Εχει αποδειχθεί ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν ίσχυε και ο τύπος ήταν λαμόγιο είχε κάνει το ψέμα επιστήμη και τα έκανε όλα αυτά για να τσιμπίσει κάνένα φράγκο από τους Εβραίους. Πιθανόν να υπήρχε κάποιος καπνός αλλά με αυτά που είπε απλά τον μύρισε και ποτέ δεν είδε την φωτιά
Αν υπάρχουν υπολείματα αυτής της περιουσίας τότε το πιθανότερο να είναι κάπου θαμένα στην Βόρειο Ελλάδα.
... και όμως πολλοί ψάχνουν
«Δεξιά μεριά του λαγκαδιού
κι αριστερά του Κάστρου
εκεί κοιμάται ο Κάκαβος
με τα φλωριά γεμάτος.»
Χρόνια τώρα, δεκάδες άνθρωποι ψάχνουν τους θησαυρους που ανάφερα παραπάνω αλλά και άλλους.Όπως τον θησαυρό του Λύκου στην Πελοπόννησο και του Σιαδήμα στην Στερεά Ελλάδα του Νταβέλη εδώ στην Αττική και, φυσικά, πολλοί μύθοι έχουν φτιαχτεί για τους θησαυρούς αυτούς. Ότι είναι στοιχειωμένοι, καταραμένοι αλλά και αμύθητοι. Για να κεντρίζουν την φαντασία και την περιέργεια.
Ιστορίες που μοιάζουν με παραμύθια, εξάπτουν τη φαντασία χιλιάδων Ελλήνων, οι οποίοι ξεχύνονται σε βουνά και λαγκάδια
Το πέρασμα Ρωμαίων, Βυζαντινών, Ενετών, Σταυροφόρων, Σαρακηνών πειρατών αλλά και Τούρκων και Γερμανών, άφησε πίσω του κρυμμένους θησαυρούς που οι κάτοχοί τους προσπάθησαν να τους προφυλάξουν από τους άρπαγες και ανάλογα με τις συνθήκες επέλεγαν τον τρόπο με τον οποίο τους έκρυβαν.
Οι ληστές και οι πειρατές προτιμούσαν να απαλλαγούν σύντομα από τα πολύτιμα φορτία τους και έτσι επέλεγαν να τα κρύβουν σε εύκολα αλλά ταυτόχρονα δυσπρόσιτα σημεία, όπως χαράδρες, πηγάδια ή σπηλιές. Πολλούς θησαυρούς άφησαν και οι Τούρκοι πριν φύγουν από την Ελλάδα. Το αγαπημένο τους... χρηματοκιβώτιο ήταν κάποιο πιθάρι η κάποιο καζάνι . Έκρυβαν τους θησαυρούς τους χρησιμοποιώντας σαν δόλωμα ένα μικρότερο δίπλα του και σε μικρότερο βάθος, ώστε όποιος τον έβρισκε να σταματούσε εκεί. Τα σημάδια τους ήταν η στάχτη, τα κάρβουνα και ο ασβέστης, μια και το πέρασμα του χρόνου δεν αλλοιώνει αυτά τα υλικά. Χιλιάδες ή εκατομμύρια λίρες από το αντάρτικο βρίσκονται όπως μεταφέρεται από στόμα σε στόμα σε κάποια σημεία της Ελλάδας.. Όσο για τους θησαυρούς των Εβραίων, που διώχθηκαν, συνήθως τους έθαβαν στην αυλή ή σε κάποιο σημείο του σπιτιού, ώστε αν κάποιος από την οικογένεια σωθεί να επιστρέψει και να τον βρει...
Το ψάξιμο για κάποιον κρυμμένο θησαυρό είναι πάθος όμοιο με το πάθος του μεθύστακα για το πιοτό ή του τζογαδόρου του καζίνου. Σε κάθε περίπτωση ο κίνδυνος να την πατήσεις είναι κατά πολύ πολλαπλάσιος από το να βρείς κάτι. Όπως και να έχει όποιος θέλει ασχολείται ...
Υ.Γ.1
τα παραπάνω στοιχεία είναι απο αφηγήσεις που κατα καιρούς άκουσα , απο σχετικές δημοσιεύσεις και ιστορίες που έπεσαν στα χέρια μου .
Υ.Γ. 2
Και μια πρόταση σε όσους ψάχνουν σε βουνά και λαγκάδια. «Αφου σκάβετε που σκαβετε δεν φυτεύετε και κανένα δεντράκι στην τρύπα που ανοίγετε να μην πάει τσάμπα ο κόπος σας . Όχι τίποτα άλλο για να μην πέσει και σκοτωθεί κανένας χριστιανός (όπως η αφεντιά μου) και για να ξαναπρασινήσουν τα βουνά μας. »ΠΗΓΗ, Η ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ/
-
- Δημοσιεύσεις: 431
- Εγγραφή: 25 Φεβ 2009, 14:10
- Τοποθεσία: περιοχη θεσσαλονικης
Re: Εαν δεν θελει..........
Το 1998 ένας Βούλγαρος που ζουσε στη Ελλαδα με βρήκε και μου είπε ότι ο προπάππους του ειχε κρυψει στο νομό Σερρων χρυσα απο λεηλασίες που κάναν κατα την διάρκεια του μακεδονικού αγωνα.
Συγκεκριμένα μου είπε οτι ο προπαππους του ερχόταν μαζι με άλλους με τα κάρα και τις οικογένειες τους ,η γιαγια του ηταν τοτε το πολύ 10 χρονών,και αφου λήστευαν και σκότωναν για να μην προκαλουν εντύπωση,άφηναν τις οικογένειες στην κατασκήνωση και αυτοι αφου συγκεντρωναν τα προιόντα της ληστείας τα μοιράζονταν ,έπαιρναν πάλι τα κάρα και επέστρεφαν στη Βουλγαρία.
Μου ανεφερε τρια χωρια στα τούρκικα τα οποία τα βρήκα μετα απο πολύ ψαξιμο.
Πήγαμε στο νομό Σερρών πολλες φορές.
Τα έξοδα ήταν δικά μου.
Απο τουρκικους χαρτες μετα απο πολύ καιρο βρηκα τα χωριά που ειναι σήμερα.
Τον έδοσα και τους χάρτες και ότι πληροφορία είχα.
Αυτος όμως ήθελε να πάμε μαζί και στήν εκκλησια που είχε πει και που εγώ τη βρήκα.
Οσες φορες δώσαμε ραντεβου εμένα κατι μου συνέβαινε και δεν μπορουσα.
Χαλουσε το αυτοκίνητο,αρρώστενα,ήμουνα ρεστος,κατι απο την οικογένεια ,κατι απο τις καιρικές συνθήκες δεν πηγαμε.
Μαθαινω τελικά πήγε μόνος του και δεν έμαθα ,αν βρήκε τα λεφτά.
Ομως σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστήχημα πριν δυο χρόνια.
Για μένα ηταν τα λεφτά ματωμένα και ο Θεός δεν ήθελε να συμμετέχω.
Συγκεκριμένα μου είπε οτι ο προπαππους του ερχόταν μαζι με άλλους με τα κάρα και τις οικογένειες τους ,η γιαγια του ηταν τοτε το πολύ 10 χρονών,και αφου λήστευαν και σκότωναν για να μην προκαλουν εντύπωση,άφηναν τις οικογένειες στην κατασκήνωση και αυτοι αφου συγκεντρωναν τα προιόντα της ληστείας τα μοιράζονταν ,έπαιρναν πάλι τα κάρα και επέστρεφαν στη Βουλγαρία.
Μου ανεφερε τρια χωρια στα τούρκικα τα οποία τα βρήκα μετα απο πολύ ψαξιμο.
Πήγαμε στο νομό Σερρών πολλες φορές.
Τα έξοδα ήταν δικά μου.
Απο τουρκικους χαρτες μετα απο πολύ καιρο βρηκα τα χωριά που ειναι σήμερα.
Τον έδοσα και τους χάρτες και ότι πληροφορία είχα.
Αυτος όμως ήθελε να πάμε μαζί και στήν εκκλησια που είχε πει και που εγώ τη βρήκα.
Οσες φορες δώσαμε ραντεβου εμένα κατι μου συνέβαινε και δεν μπορουσα.
Χαλουσε το αυτοκίνητο,αρρώστενα,ήμουνα ρεστος,κατι απο την οικογένεια ,κατι απο τις καιρικές συνθήκες δεν πηγαμε.
Μαθαινω τελικά πήγε μόνος του και δεν έμαθα ,αν βρήκε τα λεφτά.
Ομως σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστήχημα πριν δυο χρόνια.
Για μένα ηταν τα λεφτά ματωμένα και ο Θεός δεν ήθελε να συμμετέχω.
πρώτα η πίστη,μετά η πατρίδα,μετά η οικογένεια,μετά οι φίλοι,μετά η ανθρωπότητα.